سمعک‌ها در بهبود شنوایی و درک گفتار افراد دارای کم شنوایی انتقالی و حسی‌عصبی سودمند هستند. کم شنوایی انتقالی معمولا در اثر آسیب پرده گوش، استخوانچه‌های گوش میانی و کم شنوایی حسی‌عصبی در اثر آسیب به سلول‌های حسی کوچکی به‌نام سلول‌های موئی اتفاق می‌افتد. این آسیب‌ها ممکن است در اثر عفونت، بیماری‌ها، افزایش سن، نویز یا داروهای خاصی بوجود آید.

سمعک ارتعاشات صوتی را تقویت می‌کند. سلول‌های موئی باقیمانده ارتعاشات بزرگتر را کشف کرده و آن‌ها را به سیگنال‌های عصبی تبدیل می‌کند، سپس این سیگنال‌ها به مغز ارسال می‌شوند. آسیب بیشتر به سلول‌های موئی، موجب کم شنوایی شدیدتر و نیاز به تقویت بیشتر توسط سمعک است. البته محدودیت‌های عملی در میزان تقویت سمعک نیز وجود دارد. همچنین، در مواردی که گوش داخلی کاملا آسیب دیده باشد، حتی ارتعاشات صوتی بزرگ نیز به سیگنال عصبی تبدیل نمی‌شوند. در این موارد، سمعک کارایی لازم را ندارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.